Khnopff in zijn atelier

« Fernand Khnopffs leven is er een van eeuwigdurende eenzame opsluiting. In zijn afzondering doordringen is een heksentoer […] Maar wat in die ene bepaalde lade zit, zul je nooit te weten komen : het zijn de gedachten die hij in petto houdt »[1]  

  In zijn atelier had Khnopff de werkruimte afgebakend door een op de grond aangebrachte gouden cirkel. Daarmee kwam een tweede cirkel op het plafond overeen, waarin de sterrengroep van zijn teken uit de dierenriem stond geschilderd.

  Deze enscenering, deze zin voor het ritueel is kenmerkend voor de manier waarop zijn huis, tegen een achtergrond van zwart, wit, blauw en goud, was ingericht.

  Als ging het om een initiatieplechtigheid, moest de bezoeker door een gang met opeenvolgende portalen voor hij uiteindelijk het atelier bereikte. Doeken en sluiers scheidden de ruimten van elkaar af, waar als afgoden het portret van zijn zuster Marguerite en het hoofd van Hypnos op votiefaltaren troonden.

  Niets in dit interieur laat het dagelijks leven toe. Wat functioneel is, wordt uitgebannen; stoelen en ander meubilair worden door het huispersoneel aangevoerd als de nood zich laat voelen.

  De atelierwoning van Khnopff, een afspiegeling van zijn oeuvre, legt meteen ook de hele tegenstrijdigheid van de kunstenaar bloot: enerzijds omgeeft hij zich met een mysterieuze aura, anderzijds heeft hij nood aan een verregaande theatralisering.

G.B.