
« De Weners zo bezig te zien, is een vreemd gezicht. Ze worden als het ware
aangezogen door de wand met raadsels. Gespannen verdiepen ze zich in het
ontwarren van onontwarbare mysteries. De lucht zindert van hun vragen. Voor
vele wordt een oplossing gevonden,
andere blijven onbeantwoord »
Ludwig
Hevesi, die Khnopff met de bijnaam "de Brusselse meester-mysticus" bedacht,
heeft zich hier geamuseerd met de beschrijving van de reacties van het
Weense publiek op de schilderijen van "de zwaarmoedige Khnopff".
In het
algemeen kan men zeggen dat Khnopff in zijn werken op zoek gaat naar het
raadselachtige (zie ook Rose+Croix). Voor zijn schilderijen en
tekeningen put de kunstenaar dan ook uit een rijke verzameling mysterieuze
voorwerpen of tekens, die blijkbaar een idee weergeven. Maar welk idee?
Een van zijn
belangrijkste werken, De Kunst of De liefkozingen, is een
voortreffelijke illustratie van die zoektocht naar raadsels. Een opschrift,
een voorwerp, een personage, elk element kan gemakkelijk een verwijzing
inhouden naar:
|
 |
- een idee:
de dierlijkheid, de spiritualiteit of het mysterie van het opschrift waarvan
de code onbekend is
- een
allegorie: "de mens gesteld voor de keuze tussen het genot en de macht"[3]
- een mythe:
die van Oedipus of van de
androgyn.
 |
 |
Wij krijgen
geen antwoord.
Maar is het voor Khnopff niet interessanter de vraag te stellen, het
mysterie op te roepen, veeleer dan opheldering te verschaffen? Is dat niet
precies De Kunst?
G.B.