NL
  NL | FR | EN
Pedagogisch-dossier  | Info Pers | EvenementenWork in progressHome |     
tentoonstelling symbolisme in bozar

Khnopff abc

Androgyne

Bruges la morte

Cadrage

 

 

 

ABC - a   b   c   d   e   f   g   h   i   j   k   l   m   n   o   p   q   r   s   t   u   v   w   x   y   z 


Studie voor ‘Liefkozingen’, 1896

Kleurpotlood en witte hoogsels op papier, 14,8 cm Ø

The Hearn Family Trust


« Hij begon al weer op de stad te lijken. Hij voelde zich weer de broer van het lijdende Brugge, de stad was zijn soror dolorosa. […] Stille analogieën ! Tussen de ziel en de dingen vindt een uitwisseling plaats. Wij dringen in hen door, terwijl zij in ons binnengaan. »[1]

In 1892 verschijnt de roman Bruges-la-Morte van Georges Rodenbach, waar de auteur
aanzienlijk succes mee oogst. De hoofdpersoon is een jonge man, die zich na de dood van zijn echtgenote in Brugge terugtrekt. Ontroostbaar doolt hij doelloos door de stad, waarvan de vergane glorie zijn verloren geluk weerspiegelt.

  De roman is geïllustreerd met 35 foto's van de dode stad, die Khnopff tot voorbeeld hebben gediend voor een reeks tekeningen.

  Zijn tekeningen tonen vooral roerloze wateren, lange verlaten grachten, pleinen verstoken van enige menselijke aanwezigheid.

  Het beeld van de leeggelopen stad of plek, gedompeld in stilte, waar niets gebeurt, is een constante in de symbolistische esthetica. Deze plaatsen zijn gehuld in een mysterieuze, haast mystieke sfeer, die karakteristiek is voor de smaak van de tijd.

  Brugge is ook een oord van herinneringen voor Khnopff, die er een deel van zijn kindertijd doorbracht. Hij beweerde nooit te zijn teruggekeerd naar de stad van zijn vroegste jaren, om de kostbare gedachtenis ongeschonden te bewaren.

C.A.


[1] Georges RODENBACH, Brugge-de-dode, Amsterdam/Antwerpen, P.N. Van Kampen & Zoon/Standaard Uitgeverij, 1978, p. 77. [Oorspronkelijke uitgave : Bruges-la-Morte, Paris, Marpon & Flammarion, 1892].

To top of page